සෑම සෙනසුරාදාවකම එක කොටසක්

සෑම සෙනසුරාදාවකම එක කොටසක්

Wednesday, January 10, 2018

3 කොටස

අජා පෙන්නුව පාර දිගේ ගිහින් ලෙඩ්ඩු බලන වෙලාව වෙනකන් කට්ට කාලා අපි අක්සිඩන්ට් වෝඩ් එකට ඇතුල් උණා.... බොරු කියන්න ඕනේ නෑ ඒ මම එතනට ගිය පළවෙනි වතාව. හැමතැනම තිබ්බේ ලේ, තුවාල, කෙඳිරි ගෑවිලි, පිස්සු කොර වෙනවා.... වැඩිය වටපිට බැලුවේ නෑ කොරිඩෝව දිගේ කෙලින්ම ඇතුලට ගියා.... ඉස්සරහ සැරෙන් සැරේ බැලුවෙ අජා කොහෙටද යන්නේ කියලා විතරයි. කොහොමත් වාට්ටුවක් ඇතුලට ගිහින් යාන්තම් කිරියා ළඟට ආවා. කිරියාගේ කකුලකට ප්ලාස්ටර් දාලා. වෙන නම් කිසි අමාරුවක් තිබ්බේ නෑ. ඌ අපිව දැක්ක ගමන් වාට්ටුවටම ඇහෙන්න කෑ ගහලා එතනට අඬ ගැහුවා. 
"මොකද බන් උනේ....."
"මාර චාටරේ බන්, අද උදේ අයියාගේ මදුරුවා අරගත්තේ වැඳලා වැඳලා..... මීටර් 100ක් එන්න හම්බ උනේ නෑ... කොහෙද ඉදලා ආපු බූරු පුතෙක් කසි කබල් ලොරි බෑයක් පාරට දම්මානේ හරියට උගේ බාප්පොච්චාගේ පාර කියලා හිතාගෙන. කොල්ලාට බැලන්ස් එක ගියා.
"හප්පා...... මෙලෝ රහක් නැති ඇක්සිඩන්ට් එකක්නේ....." අජා ඇක්සිඩන්ට් එක ගැන කතා කරද්දි මම බැලුවේ වට පිට
"දැන් උඹ මෙහෙ ඉන්නද කල්පනාව...." මට බලාගෙන ඉන්න බැරිතැන ඇහුවා.....
"අද යන්න පුලුවන්.... කකුල අවුල්.... තාම අම්මලා දන්නෙත් නෑ..... අයියා දැන ගත්තොත් එහෙම මට හොඳට තියන කකුලත් කන්ඩෙම් කර ගන්න වෙනවා ෂුවර්. මදුරුවා බලන්න දුකයි බන්.... ඇද වෙලා ඇඹරිලා ගිහින්...... "
"හරි හරි බයිසිකලේ හදා ගමු" උඹට අද ගෙදර යන්න පුලුවන් නම් යමු.... මේක ඉන්නකොට වෙනම අමාරු හැදනවා....."
"ඒක ඇත්ත කිරියා..... "
"බයිසිකලේ හදන්න තරම් මගේ අතේ සල්ලි නෑ බන්......" කිරියා කතා කරන්නේම අර හිතක් පපෞවක් නැති බයිසිකලේ ගැන
"ඒක හඩහ අගන්න මම සල්ලි දෙන්නම්......." කිරියාට මම මේ සල්ලි දැන පළවෙනි වතාව නෙවෙයි... ඌ කියන කරන හැම වැඩකටම යන්නේ මගේ පොකට් එකෙන්.... ඒක මට ගානක් නෑ.... ඉල්ලන ගානක් නෑ බෑ නොකියා තාත්තාගෙන් ඉල්ල ගන්න පුලුවන්

කොහොම හරි හවසට කිරියාගෙ ටිකට් එක කපනවා කිව්ව නිසා මම වාහෙනෙත් අරන් එන්නම් කියලා අපු වාට්ටුවෙන් පිටත් උණා....
"මූ නම් මාර බඩුවක් තමයි අජා....... ඉස්පිරිතාලෙන් යන්න කිසි උවමනාවක් නෑ වගේ නේ....?"
"ඒක තමයි බන් මාත් කල්පනා කලේ..... නර්ස් කෑල්ලකටවත් පැන හලනවාද දන්නේ නෑ..... " ඉස්පිරිතාලෙන් එළියට ගිහින් බයික් එක ළඟට යනවාත් එක්කම මම ඈතට දැක්කේ හිතා ගන්න බැරි දෙයක්......
"මොකෝ බන්...." හීනයක්ද හැබෑවටමද කියලා හිතා ගන්න බැරි තැන ගල් ගැහිලා ඉන්න මගේ පිටට ටිකක් තද තට්ටුවක් වැදුනා....
" මොකද බන් සෙල් මුවා උනේ...." අජා ගේ කටහඬ....... කට හඬ නිසා ගැස්සුන නිසාද බන්දා එයා පිටිපස්සේ ඉස්පිරිතාලේ ඇතුලට ගිය ඇස් දෙක අතරමන් උණා..... එහෙම නැත්නම් අර හීනේ වගේ මේකත් හීනයක්ද මන්දා......
" මොකුත් නෑ මචන්......" මමම්හෙල්මන්ට් එක දාගෙන බයික් එකේ ඉඳගන්න ගමන් බැලුවෙත් එයාව දැක්ක පැත්ත.... කවුරු උණත් දැන් නම් සිද්ද වෙන්න අමුතුවම සෙල්ලමක්...
"කාවද උඹ හොයන්නේ......?"
"කාව හොයන්නද බන්...... තාත්තිගේ ඔෆිස් එක පැත්තේ ගිහින් වාහනයක් හොයා ගන්න බලමුද?" මම ආයෙත් ඉස්පිරිතාලේ පැත්තේ හැරිලා බැලුවා..... ෂුවර් එකටම ඊයේ පෙණුන හීනේ තවත් කොටසක් ව්එන්න ඇති. අනේ මන්දා...... මම සෑහෙන්න අවුල් වෙනවා...... මේ ඔක්කොටම මුල ඊයේ මම දැක්ක චූටි නංගියා.... ඒ ලස්සන හිනාව වෙන්න ඇති හීනයක් වෙලා මා ළඟට එන්නේ........
" සරා... සරා... බලාගෙන..." බස් එකක් දැම්ම වෙට්ටුවකින් මාවත් පොඩ්ඩ වෙන්න බය වෙලා ගියා... අජා පිටිපස්සේ ඉදන් කෑ ගැහුවා..... ඒත් අවුලක් නෑ...... මොකුත් උනේ නෑ... හැබැයි බේරුණේ අනූ නවයෙන්. හිත හොරකන් කරපු චූටි නංගියාව හොයා ගන්න ඕනේ... මට හිතුණා..... ඒත් කොහෙන්ද?
මොකද බන් වෙලා තියෙන්නේ...?"
" මොකුත් නෑ... ඇක්සිඩන්ට් වෝඩ් දැකලා අවුල් උණා..... "
"ගනන් ගන්න එපා....." මොනා උණත් හීන කතාව අජාට කියන්න තරම් දෙයක් නෑ කියලා මට හිතුණ නිසා මම කිව්වේ නෑ.
ආයෙමත් මගේ ෆෝන් එක රින් වෙනවා....... අජා අන්සර් කලා

" සරා...... අම්මා කතා කලේ ගෙදර එන්න කිව්වා......" ඒ පාර මොකද්ද?

1 comment: